Thuistesten op hiv en soa - vooralsnog grote twijfels over zelf testen op soa
Paul G. H. Peerbooms - Medisch-microbioloog, Sint Lucas Andreas Ziekenhuis, Amsterdam
- Hiv-zelftesten uitkomst voor moeilijk bereikbare personen met hoog risico
- Waarde CE-markering van thuistesten voor syfilis en chlamydia onduidelijk
|
De grote verbetering van diagnostische middelen om hiv-infectie en andere soa aan te tonen heeft ook bijgedragen tot de ontwikkeling van zelf(thuis)testen. De auteur heeft onderzocht in hoeverre nu beschikbare zelftesten van voldoende kwaliteit zijn en aan welke voorwaarden deze en het gebruik ervan door leken moeten voldoen.
In de afgelopen decennia is de kwaliteit van de laboratoriumdiagnostiek voor hiv-infectie en andere soa sterk verbeterd. Bij de hiv-testen was dat het gevolg van steeds betere formuleringen van de gebruikte antigenen en testformats in de verschillende generatie testen; de introductie van combinatietesten waarbij niet alleen antistoffen maar ook hiv-antigeen wordt gemeten heeft ertoe geleid dat de test al in een zeer vroeg stadium na besmetting positief wordt. Bij de soa-testen (gonorroe, chlamydia en trichomoniasis) heeft de introductie van nucleďnezuur-amplificatietesten (NAAT) niet alleen geleid tot een sterke toename van de diagnostische gevoeligheid, maar ook de problemen met transport van de monsters opgelost en de mogelijkheid gecreëerd tot gebruik van gemakkelijker (lees: door de patiënt zelf af te nemen) verkrijgbare monsters als vaginale uitstrijkjes of eerste straals urinemonsters.
beperkingen laboratoriumdiagnostiek Aan soa- en hiv-diagnostiek in een laboratorium kleven echter twee belangrijke nadelen: tijd- en geldgebrek. Tijd: de uitslag is meestal pas na een of meer dagen bekend en patiënten komen lang niet altijd terug om hun uitslag op te halen, waardoor de kans wordt gemist om besmette personen te behandelen. Geld: in veel landen ontbreken de middelen voor de (kostbare) laboratorium-diagnostiek, waardoor men aangewezen is op syndromic management met alle nadelen van dien. Het Sexually Transmitted Diseases Diagnostic Initiative (SDI) van de WHO heeft in 2001 al het belang benadrukt van de ontwikkeling van zogenoemde point-of-care (POC)testen voor soa en hiv en de ASSURED-criteria ontwikkeld waaraan deze testen zouden moeten voldoen (www.who.int/std_diagnostics): A = Affordable S = Sensitive S = Specific U = User-friendly R = Robust and rapid E = Equipment free D = Deliverable to those who need them Met point-of-care testen bedoelt men testen die uitgevoerd kunnen worden op de plaats waar de patiënt gezien wordt (en dus per definitie buiten het laboratorium). In de afgelopen jaren zijn dan ook POC-testen ontwikkeld voor hiv en soa, in eerste instantie voor gebruik in de kliniek. Een onvermijdelijke ontwikkeling is dat deze testen ook voor thuisgebruik verkocht gaan worden; naspeuren op Internet levert snel vele adressen waar je testen op syfilis, chlamydia, gonorroe, hiv, hepatitis-B of -C kunt bestellen.
prestaties van poc-testen voor soa en hiv Kwalitatief zijn er goede POC-testen beschikbaar voor de bepaling van hiv-antistoffen met een gevoeligheid en specificiteit ruim boven de 99%.1 In december 2006 heeft het tijdschrift Sexually Transmitted Infections een supplement gewijd aan POC-testen voor soa met daarin de te verwachten prestaties van de momenteel beschikbare POC-testen, zoals weergegeven in de tabel2.
POC-testen voor soa (* ICS: immunochromatografische test EIA: optische enzyme immono assay)
| SDI (WHO) |
Type test* |
Monsters |
Gevoeligheid (%) |
Specificiteit (%) |
Opmerking |
| Chlamydia trachomatis |
ICS/EIA antigeen |
genitale uitstrijkjes |
50-86 |
98-100 |
t.o.v. NAAT |
| Neisseria gonorrhoeae |
ICS/EIA antigeen |
genitale uitstrijkjes |
50-70 |
>95 (M) 90-95 (V) |
t.o.v. NAAT |
| Syfilis |
ICS antistof |
serum |
85-98 |
94-100 |
|
|
| Trichomonas vaginalis |
ICS |
vaginale uitstrijkjes |
100 |
98 |
t.o.v. kweek | wet- en regelgeving POC-testen vallen onder de Wet op de medische hulpmiddelen en dienen volgens het Besluit in-vitro diagnostica voorzien te zijn van een CE-markering. Deze markering houdt in dat de fabrikant garandeert dat het product voldoet aan eisen op het gebied van kwaliteit, doelmatigheid en milieu. Voor testen die op de markt gebracht worden voor gebruik als zelftest gelden aanvullende eisen met betrekking tot de uitvoerbaarheid en interpretatie door leken. Bovendien dient de fabrikant een aanvraag tot beoordeling in te dienen bij een zogenaamde aangemelde instantie. Voor ‘hoogrisico’-testen zoals de hiv-test dient er nog een keuring door de aangemelde instantie plaats te vinden; ook mag de test alleen door een arts of een apotheker worden afgeleverd.
soa-testen/hiv-testen met ce-markering Het gebruik van de hiv-thuistest is jarenlang omstreden geweest, vooral vanwege de angst voor negatieve gevolgen voor de gebruiker die met een positieve test geconfronteerd zou worden. Na het beschikbaar komen van effectieve antivirale therapie en de onder-kenning van het belang om de hiv-status te kennen is er een verandering opgetreden in de standpunten over hiv-thuistesten. In een aantal toonaangevende medische tijd-schriften is recent – gematigd positief – over dit onderwerp geschreven.3,4,5 Desondanks is in de VS nog geen hiv-test goedgekeurd voor thuisgebruik. Ook in Nederland is nog geen hiv-test met CE-markering voor thuisgebruik beschikbaar. Wel wordt via Internet een hiv-test aangebo-den, (nog) zonder CE-markering via parallel-import door een Aziatisch zusterbedrijf (www.mirates.nl). De informatie die in de bijsluiter en op de website wordt gegeven is goed verzorgd en correct. Beoordeling van de kwaliteit van de test is op basis van de informatie die verstrekt wordt niet mogelijk. Een andere mogelijke thuistest voor hiv is de OraQuick test die hiv-antistoffen bepaalt in mondvocht; dit kan aantrekkelijk zijn voor mensen die geen bloed bij zichzelf willen prikken. Deze test heeft uitstekende cijfers voor gevoeligheid en specificiteit (99,6% resp 100%) en is al toegelaten door de FDA en sinds juni 2007 ook CE-gemarkeerd, beide echter nog niet voor thuisgebruik.
twijfels rond ce-markering Bestudering van de beschikbare informatie van twee CE-gemarkeerde testen voor chlamydia en syfilis roepen vraagtekens op of de CE-markering wel voldoende garanties biedt.
Voor de beoordeling van de Handilab chlamydia-test (www.handilab.nl), een test voor het aantonen van chlamydia in vaginale uitstrijkjes, zijn twee vergelijkende studies beschikbaar. In één studie wordt de test vergeleken met de chlamydia-kweek, in de tweede met een PCR-test. Hoewel kweek een veel lagere gevoeligheid heeft dan de PCR, heeft de Handilab-test in beide studies een gevoeligheid van 98% ten opzichte van de referentiemethode. Opvallend zijn verder de hoge prevalentie-cijfers in beide studies, het ontbreken van namen van auteurs en laboratoria en het meerekenen van monsters van symptomatische mannen in een van de studies. De mogelijkheid van een foutpositieve test wordt in de bijsluitertekst niet expliciet genoemd.
Ook de informatie in de bijsluiter van de syfilistest laat te wensen over (www.test-point.nl). Voor zover te achterhalen toont de test antistoffen aan die ook na een behandelde infectie persisteren. De bijsluiter zegt bij een positief testresultaat: ‘Uw bloed bevat het organisme dat syfilis veroorzaakt’. Enkele regels verder staat dat in uitzonderlijke gevallen een positief resultaat ook te wijten kan zijn aan een eerdere behandelde infectie, maar dat de gebruiker toch contact op moet nemen met de huisarts. Het zou voor de hand liggen om bij het begin van de bijsluiter expliciet te vermelden dat het niet zinvol is om deze test te doen als je ooit syfilis hebt gehad. Informatie over de sensitiviteit en gevoeligheid van de test is niet te achterhalen op de website of in de bijsluiter.
conclusies en aanbevelingen Thuistesten kunnen een zinvolle aanvulling zijn op de reguliere diagnostische mogelijkheden als ze van voldoende kwaliteit zijn, bij de juiste indicatie gebruikt worden en ertoe leiden dat diagnostiek plaatsvindt bij mensen die om welke reden dan ook niet via het reguliere circuit getest worden.
Wat betreft de kwaliteitseisen lijkt het erop dat de huidige CE-markering onvoldoende waarborgen biedt voor de kwaliteit van de testen en de informatie op de websites en in de bijsluiters. De wetgever zou heldere kwaliteitseisen moeten stellen als voorwaarde voor de CE-markering en de studies op basis waarvan de CE-markering wordt toegekend zouden openbaar moeten zijn.
Soa Aids Nederland zou vervolgens op haar website (www.soaaids.nl) adviezen kunnen geven over de beschikbare testen en de zin of onzin van het gebruik ervan.
hiv-testen Een aantal beschikbare hiv-testen lijkt te voldoen aan de bovengenoemde criteria; alleen dient nog aangetoond te worden dat vergelijkbaar goede resultaten haalbaar zijn als de test wordt uitgevoerd door een onervaren leek. Mogelijk bieden deze testen een optie om mensen te bereiken die een verhoogd risico lopen om besmet te zijn maar zich nu niet (laten) testen. Het ligt dan ook voor de hand om de aanvullende eis voor de CE-markering, dat de hiv-test uitsluitend via een arts of apotheker verkocht mag worden te laten vallen, aangezien daarmee de kans om mensen te bereiken die zich niet via het reguliere circuit laten testen sterk wordt gereduceerd.
soa-testen Moeilijker is het om de plaats van de soa-testen te bepalen. Op basis van de prevalentie in de populatie zou er nog een plaats kunnen zijn voor een chlamydia-thuistest. Ondanks de claim van de nu beschikbare test lijkt de gevoeligheid van de chlamydia-antigeentesten vooralsnog onvoldoende hoog om een infectie betrouwbaar uit te sluiten en moet het gebruik ervan ontraden worden. Dit geldt des te meer voor testen op gonorroe en trichomoniasis, waar de prevalenties veel lager zijn; als iemand symptomatisch is of veel risicovolle contacten heeft gehad, moet een volledig soa- consult plaatsvinden met onderzoek op chlamydia, gonorroe, trichomoniasis, syfilis (en – op indicatie – herpes). Behalve de ontoereikende gevoeligheid van de testen zullen ook de kosten al snel een barričre gaan vormen. Een vorm van thuistesten zoals dat nu al in de VS gebeurt voor hiv, het zogenoemde Home Access testing, is ook een goed alternatief voor mensen die om welke reden dan ook zich niet via de reguliere kanalen willen laten testen. Men kan een afnamekit kopen of bestellen waarmee men materiaal (bloed, urine of vaginaal uitstrijkje) kan afnemen; dit wordt vervolgens per post naar een laboratorium gestuurd en de uitslag kan men (anoniem) via Internet opvragen. Dit systeem biedt ook nog eens de mogelijkheid tot counseling bij het opvragen van de uitslagen. Op deze manier kan men de voordelen van het thuistesten (anonimiteit) combineren met de hoge kwaliteit van testen uitgevoerd in een laboratorium met gevalideerde testen.
Referenties:
- Branson BM. Point-of-care rapid test for HIV antibodies. J. Lab. Med 2003;27:288-95
- Peeling RW. Testing for sexually transmitted infections: a brave new world? Sex. Transm. Inf. 2006;82:425-30
- Frith L. HIV self testing: a time to revise current policy. Lancet 2007;369:234-45
- Wright AA, Katz IT. Home testing for HIV. N. Engl. J Med. 2007;354: 437-440
- Campbell S, Klein R. Home testing to detect human immunodeficiency virus: boon or bane? J. Clin Microbiol. 2006;44: 3473-6.
top
|
| zoeken |
|
|
| SOAIDS Magazine |
|
|
| inhoudsopgave |
|
|
|