Peter Leusink - Huisarts/seksuoloog NVVS

Antibiotica bestellen via Internet voor je vermeende druiper? Het kan! Maar het mag sinds kort niet. Ook Internet kent zijn grenzen.

Tot voor kort was er een website waar iemand zonder diagnostiek van een deskundige, zonder counseling en nazorg antibiotica kon bestellen voor een (al of niet vermeende) soa. De auteur meldde dit aan het Medisch Tuchtcollege, dat de verantwoordelijke arts vervolgens voor een jaar heeft geschorst.

Internet is langzamerhand een vanzelfspre-kende plek geworden om je te laten informeren of om anderen te ontmoeten. Voor soa zijn er diverse goede websites, onder andere: www.soaaids.nl (info voor publiek en professionals), www.soatest.nl (voor een persoonlijk testadvies over soa en hiv) of www.hivnet.org (chatroom, forum, info). Er is ook een site om je op syfilis te laten testen, www.syfilistest.nl. Hier kun je een testsetje via de GGD Amsterdam bestellen om jezelf te onderzoeken. Je stuurt het setje retour en de uitslag kun je een korte tijd later via de site vernemen. Een praktische oplossing om de opkomende syfilisepidemie onder de groep mannen die seks hebben met mannen aan te pakken. Daarentegen is er via een site ook een chlamydia-zelftest te bestellen, maar hier kunnen kanttekeningen bij worden geplaatst. In een reactie zegt Soa Aids Nederland dat het goed is dat een zelftest wordt aangeboden, zodat mogelijk meer mensen zich testen, maar raadt de zelftest niet aan. ‘In Nederland is een zelftest eigenlijk niet nodig omdat mensen zich gratis en anoniem kunnen laten testen’, zegt woordvoerder Margot Mulder van Soa Aids Nederland. Zij vindt het ontbreken van nazorg een minpunt (bron: Novum, augustus 2006). Kennelijk zijn er dus grenzen aan wat Internet aan mogelijkheden biedt. Een voor mij duidelijke grens kwam ik een jaar geleden tegen.
Op de website www.dokteronline.com bestaat de mogelijkheid antibiotica te bestellen bij een vermeende soa. Je stelt zelf de diagnose op grond van de klacht die je hebt en kiest het desbetreffende geneesmiddel erbij. Ik kon nauwelijks geloven dat dit mogelijk was en probeerde het uit. Ik fingeerde een éénregelige klacht (die evengoed bij een gewone cystitis/prostatitis of niersteentje had kunnen passen) en binnen een paar uren had ik de toezegging dat aan mij de door mijzelf uitgekozen antibiotica werd toegezonden. Zonder diagnostiek, zonder counseling, zonder nazorg.
De zaak bracht ik aan bij het Tuchtcollege en de arts in kwestie werd afgelopen 23 januari veroordeeld en kreeg een waarschuwing opgelegd. De straf zou zwaarder zijn geweest als deze arts niet ook al in dezelfde zitting was geschorst voor een jaar vanwege het verstrekken aan een patiënt per Internet van opiaten met suïcide tot gevolg. Deze veroordeling haalde alle media, het soa-incident was kennelijk minder interessant.
Het College motiveert haar veroordeling als volgt. ‘Het college deelt de opvatting van klager dat in zaken die gerelateerd zijn aan seksueel overdraagbare aandoeningen een enkel voorschrijven van medicatie veel te weinig is. [..]. Terecht is er voorts op gewezen dat zowel vanuit patiëntenperspectief als vanuit perspectief van volksgezondheid het noodzakelijk is dat een gerichte en persoonlijke begeleiding van de aanvrager van de gezondheidszorg – in welk verband partnerbehandeling en counse-ling worden genoemd – wordt gegeven.’
Met deze uitspraak wordt dus de gebruikelijke gang van zaken bij de diagnostiek en behandeling van soa ook voor behandeling per Internet als vereiste gesteld. Dat het medium een belangrijk gereedschap is om doelgroepen te bereiken, hen te informeren en hen zelfs uit te nodigen per Internet diagnostiek te laten verrichten, neemt dus niet weg dat goed hulp-verlenerschap zoals in de Wet BIG wordt vereist een voorwaarde is. Ook Internet kent dus haar grenzen.