‘Kijk, een dode vogel!’ De geschiedenis van De Gebroeders
Antony Oomen - redacteur Soa Aids Nederland
De laatste weken heb ik regelmatig zitten bladeren in het fraaie boek De Gebroeders dat Marleen Swenne en Annegien de Hoop hebben samengesteld voor de Tilburgse stichting Duc d’Alf. Het boek dat de geschiedenis vertelt van een droom, die ter ziele ging. Geďllustreerd met foto’s, herinneringen, aantekeningen uit het gastenboek, het scheepslogboek. Zoveel beelden en verhalen…
Vanaf 1992 voeren Keimpe Talens en zijn vriend Arthur van Rooij met hun boeiertjalk De Gebroeders over Nederlandse en Belgische waterwegen. Aan boord waren drie tot vier gasten, volwassenen en kinderen eerst met aids (in later jaren ging dat vaker hiv heten), soms vergezeld van partners, familieleden of vrienden. In één seizoen hadden de twee, bijgestaan door drie ploegen van vijf vrijwilligers, zo’n 144 verschillende gasten aan boord. Met het overlijden van schipper Keimpe in 2004 kwam er definitief een einde aan het project waarin zoveel mensen energie hadden gestoken en gevoel hadden gelegd.
Het is zo’n project waar mensen hun hele ziel en zaligheid in leggen en dat juist om die reden bij vrijwel iedereen wel sympathie moet oproepen. Het Aids Fonds maakte destijds de aanschaf van de boot mogelijk en verstrekte later structureel projectsubsidies en in het tv-programma ‘De Uitdaging’ werd De Gebroeders in drie dagen omgetoverd tot een luxevaartuig, aan boord waarvan het voor de gasten ‘koninklijk toeven’ was. De Zusters van Liefde uit Schijndel bekostigden een nieuw passend grootzeil en een anoniem echtpaar uit Zeewolde schonk spontaan een wasmachine en droger nadat ze in een jachthaven de gastheer van Duc d’Alf met de was in de weer hadden gezien. Sommige dromen brengen immers het beste in de mens naar boven.
Kon, zo vraagt de lezer zich ten slotte af, deze droom dan niet voortbestaan zonder de dromer? Waar De Gebroeders in zijn gloriedagen aanleiding gaf voor poëtische metaforen en beschouwingen over ‘het schip en de rivier’ - ook op die dag in 2003 dat het schip huwelijksbootje werd voor het kersverse echtpaar Talens-Van Rooij - daar roept een schip zonder schipper nog slechts flauwe woordspelingen op. En herinneringen.
Altijd is er dan de herinnering aan de zevenjarige Robert, zoon van Kitty, die vaststelde: ‘Straks, als ik dood ben, dan denken jullie niet meer aan mij.’ Robert, die in de struiken naast het voetpad naar het speeltuintje een dode kauw zag liggen en van gastvrouw Annegien de Hoop wilde weten: ‘Wat moet je eigenlijk aan als je dood bent?’
De Gebroeders – tien jaar vaarvakanties voor mensen met hiv is voor € 15 te bestellen bij Bol.com
top
|