Bertus Tempert - Soa Aids Nederland

‘Er is pas avasculaire necrose van de heupkop bij mij geconstateerd. Dit schijnt een vrij zeldzame hiv-gerelateerde aandoening te zijn. Ik moet hieraan geopereerd worden en feitelijk ben ik nu gehandicapt. Ik loop moeilijk, heb veel pijn en daar baal ik van. Ik kan nu moeilijk de stad in om te gaan stappen. Ik zie mezelf al strompelen door de Warmoesstraat. Dit is doorgaans wel de plek waar ik mijn sekscontacten ontmoet. Een tijd lang heb ik veel op Internet gezeten en zo een aantal seksdates en minnaars gehad. Maar daar voel ik mij niet meer zo prettig bij. Ik ben erachter gekomen dat ik toch echt een goed gevoel bij iemand moet hebben, wil ik kunnen genieten van seks. Je kunt mij ouderwets noemen, maar ik ben een romanticus.

Ik heb opnieuw moeten leren genieten van seks. Toen ik bijna acht jaar geleden doodziek werd opgenomen in het ziekenhuis, heb ik moeten vechten voor mijn leven. Het scheelde niet veel of ik had het niet gered. Ik heb toen alle emotie uitgeschakeld en puur rationeel geknokt om te overleven. Eenmaal uit het ziekenhuis en weer aan de beterende hand, bleek dat ik problemen kreeg om mijn emoties te uiten. Ik was onzeker geworden, kende mijn lijf niet meer en kon ook niet meer klaarkomen. Ik heb hiervoor therapie gevolgd en ik moest als het ware mijn gevoelens opnieuw ontdekken. Dat heeft een poos geduurd, maar het gaat nu een stuk beter. Wel heb ik intimiteit nodig om te kunnen klaarkomen; dat blijft een opstakel. Hiv heeft mij in zoverre veranderd dat er een stemmetje in me zegt dat de meeste jongens liever een partner hebben zonder hiv. Dat maakt mij wat onzeker.
Sommige kerels geven op Internet expliciet aan dat ze alleen seks willen met hiv-negatieven en daar kan ik kwaad om worden. Alsof hiv-positieven mindere kwaliteit mensen zijn. Aan de andere kant vind ik het dapper dat sommige mannen aangeven dat ze hiv-positief zijn. Zelf heb ik dat niet bij mijn profiel staan. Als ik iemand vaker zie, vertel ik het meestal wel. Een enkele keer gebeurt het dat ik in ‘the heat of the moment’ onveilig vrij. Naderhand kan ik me dan wel voor mijn kop slaan. Ik weet dat ik hiv heb en toch gebeurt het. Ik biecht het dan wel op en gelukkig is diegene totnogtoe altijd hiv-negatief getest. Nee, die personen hebben nooit verwijtend of boos gereageerd. Verschillende keren heb ik een chlamydia gehad; ik blijk daar erg gevoelig voor te zijn. Dit weerhoudt mij ervan om anonieme seks in bijvoorbeeld darkrooms te hebben.

Mijn hiv-consulent is enorm belangrijk geweest toen ik zo ziek was en hij heeft toen ook goed voor mijn ouders gezorgd. Maar over de emotionele kant heeft hij het nauwelijks meer met mij. Ik ben zelf over mijn problemen met klaarkomen begonnen en kreeg vervolgens Viagra voorgeschreven. Ik heb dit geprobeerd, maar had daarbij het gevoel dat de connectie tussen mijn pik en hersenen was doorgeknipt. Betere ervaringen heb ik met Libidfit, een op kruiden gebaseerde capsule. Wat mij betreft zou het contact met de hiv-consulent meer therapeutisch mogen. Eigenlijk heb ik meer behoefte om met andere hiv-positieven te praten hoe het is om met hiv te leven.
Voor mij persoonlijk geldt dat ik wat minder angstig moet zijn voor hiv. Dat het mij niet belemmert in het ontmoeten van mannen en het hebben van seks. Hiv creëert afstand en als hiv-positieve persoon heb je een stigma. Daarom is het wel gemakkelijk om iemand te ontmoeten die ook hiv-positief is. Die kan zich beter inleven en je kunt samen de rottige dingen, die hiv met zich meebrengt, delen en samen genieten van het goede van het leven. Daar verlang ik naar.’