|
|||
 |
De dilemma’s rondom het HPV-vaccin - ‘Baarmoederhalskanker is een ingrijpende ziekte’ Jolanda aan de Stegge - freelance journalist
In april adviseerde een Commissie van de Gezondheidsraad om meisjes van 12 jaar te vaccineren tegen hoogrisico humaan papillomavirussen. Hoogleraar oncologische gynaecologie Gemma Kenter, lid van de Commissie, over de voors en tegens.
dilemma’s De minister kreeg een positief advies van de Gezondheidsraad, maar op welke dilemma’s stuitte de Commissie? ‘De belangrijkste dilemma’s waren de veiligheid van het HPV-vaccin, tegen welke types het vaccin precies beschermt, hoe lang het vaccin iemand beschermt en de kosten van het vaccinatieprogramma naast het al bestaande bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker.’ De Commissie stond langdurig stil bij het verkrijgen van informatie over de veiligheid van het HPV-vaccin. Daarbij zijn de resultaten van grote studies van de industrie grondig bekeken. Daaruit blijkt het vaccin veilig te zijn en nauwelijks bijwerkingen te kennen. Er wordt al langdurig gevaccineerd met vergelijkbare middelen tegen andere ziektes. Ook daarvan is niet gebleken dat er schadelijke gevolgen uit voortkomen. Maar voorzichtigheid is geboden: het HPV-vaccin is betrekkelijk nieuw. Er kan niet worden gegarandeerd dat er geen schadelijke bijwerkingen uit dit vaccin zouden kunnen voortvloeien, al lijkt de kans daarop uiterst gering. Een ander dilemma was de kostenbatenanalyse. Er wordt in Nederland al veel geld gestoken in het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker. Om de vijf jaar krijgen vrouwen van dertig tot zestig jaar een oproep om een uitstrijkje te laten maken. Behalve Nederland kennen uitsluitend Finland en Engeland een dergelijk goed georganiseerd screeningsprogramma. Dat allerlei westerse landen meisjes vanaf twaalf jaar tegen HPV vaccineren hangt samen met het feit dat men daar geen bevolkingsonderzoek tegen baarmoederhalskanker kent. Kenter: ‘Vanwege ons goede bevolkingsonderzoek lijkt de reden om in Nederland over te gaan op HPV-vaccinatie minder noodzakelijk.’ bevolkingsonderzoek voorlopig voortzetten Wanneer de politiek instemt met opname van de HPV-vaccinatie in het RPV, zal het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker nog zeker twintig jaar moeten worden gehandhaafd, want de eerste effecten van de vaccinatie treden dan pas in. De HPV-vaccinatie kost jaarlijks 40 miljoen euro. In het begin komt daar een extra investering bovenop van 160 miljoen euro voor oudere meisjes en jonge vrouwen die ook willen worden ingeënt tegen HPV. Kenter erkent dat de kosten van zowel de HPV-vaccinatie als het bevolkingsonderzoek naar baarmoederhalskanker naast elkaar erg hoog zijn. Ze pleit ervoor om met de farmaceutische industrie te onderhandelen over de kosten van de vaccinatie. Wordt met deze vaccinatie het leven niet erg gemedicaliseerd? Er wordt een vorm van kanker voorkomen waar iemand misschien nooit last van krijgt. ‘Dat geldt voor het totale vaccinatiepakket. Vaccinaties hebben altijd veel bijgedragen aan de gezondheid van de bevolking. Bovendien heb je als overheid de taak om de gezondheid van diegene die jij vertegenwoordigt zo goed mogelijk te beschermen.’ bevolkingsonderzoek: twintig procent gemist Bijna tachtig procent van de vrouwen laat zich testen na een oproep voor het bevolkingsonderzoek. Juist bij de twintig procent vrouwen die niet deelnemen aan het bevolkingsonderzoek worden jaarlijks 300 gevallen van baarmoederhalskanker gediagnosticeerd. Kenter: ‘Sommige vrouwen raken de oproep kwijt, zijn bang voor het onderzoek, durven zich niet te laten onderzoeken, zien erg op tegen een uitstrijkje of voor de uitslag. Als je overgaat tot vaccinatie bereik je iedereen. Daarom beschouw ik vaccineren als een vorm van primaire preventie die geen onderscheid maakt tussen vrouwen die wel of niet naar de dokter gaan om zich te laten screenen.’ zelf uitstrijkje maken Veel vrouwen die baarmoederhalskanker krijgen hebben zich niet laten onderzoeken. In de praktijk blijkt het erg lastig om juist die laatste twintig procent vrouwen te bereiken. Om de drempel zo laag mogelijk te maken wordt onderzocht hoe groot de respons is wanneer vrouwen zelf een uitstrijkje kunnen maken om dat vervolgens op te sturen naar een laboratorium. Uit een recente studie onder 48.000 vrouwen die eerst niet deelnamen aan het bevolkingsonderzoek blijkt dat 30 procent van hen wel een uitstrijkje maakt als zij dat zelf kunnen doen.
top |
|||||||
 |
|
