Ton Coenen - directeur Soa Aids Nederland

Terwijl buiten de zon scheen en aan de achterkant van de Amsterdamse RAI een tropisch strand was aangelegd, hielden 1.000 soa-deskundigen zich tussen 10 en 13 juli bezig met de laatste nieuwtjes binnen de soa-bestrijding. Tijdens die dagen vond het congres plaats van de International Society for Sexually Transmitted Diseases (ISSTDR) met als motto: ‘Re-emerging STIs: the Challenge’. En een uitdaging blijft de soa-bestrijding de komende jaren wel. De cijfers zijn indrukwekkend, in de westerse wereld is er weer een opkomst van vrijwel alle soa. Maar nog veel verontrustender zijn de cijfers uit de industrieel minder ontwikkelde landen.

Het congres bood een goed podium voor allerlei vernieuwingen. In vergelijking tot eerdere ISSTDR-congressen was de breedte in het aantal thema’s opvallend. Er was veel meer aandacht voor preventie dan tijdens de andere congressen. De veelbelovende mogelijkheden van het internet, voor primaire preventie maar ook voor contactopsporing kwamen uitgebreid aan bod. En daarnaast de laatste ontwikkelingen op klinisch, epidemiologisch en microbiologisch gebied. In deze editie van Soa Aids Magazine zult u er al over lezen, in volgende versies nog meer, omdat het iets meer tijd kost om de uitgebreidere inhoudelijke artikelen klaar te hebben.

De deelnemers aan het congres waren vol lof over inhoud en organisatie. Dat neemt niet weg dat de tijd rijp is om ook in de internationale soa-wereld verder te vernieuwen. De ISSTDR is een door de westerse wereld gedomineerd congres, terwijl de grote problemen met name in andere delen van de wereld aan de orde komen. In de closing lecture maakte David Mabey heel goed duidelijk dat een belangrijk deel van het goede wetenschappelijke onderzoek in Afrika gebeurt. Toch is het ons als organisatie niet gelukt om in het programma meer aandacht en plaats voor ontwikkelingslanden te creëren. Het veel sterker betrekken van deskundigen uit ontwikkelingslanden in het bestuur, de organisatie en bij de werkwijze is daarvoor cruciaal. En het wil ook nog wel eens helpen om dergelijke conferenties juist in die landen te organiseren waar de problemen het grootst zijn. Wat dat betreft kan de ISSTDR nog wat leren van de internationale aids-congressen.

Het congres heeft veel inspiratie gegeven. Waarbij een belangrijke boodschap is: er zijn grote problemen, we weten wat we moeten doen en we hebben een heleboel effectieve middelen in handen, zowel voor preventie, zorg als voor onderzoek. Maar we gebruiken lang niet alles. En lang niet systematisch. Implementatie van effectief bewezen werk moet dus veel meer aandacht krijgen. Dat geldt ook voor Nederland.