|
|||
 |
Hepatitis Jim van Steenbergen, Arts-epidemioloog Virale hepatitis is een relatieve nieuwkomer in soa-land. Bestrijding van hepatitis B heeft begin jaren tachtig, kort voor de komst van hiv, enige aandacht gekregen, maar is zwaar overschaduwd door de daarna opgekomen aidsepidemie. Hepatitis C is pas enkele jaren geleden als soa in ons gezichtsveld gekomen. Harry Janssen kijkt in dit nummer jaloers naar ‘hiv’, dat het beter voor elkaar lijkt te hebben door ‘hoog opgeleide homo’s’ als doelwit te hebben gekozen. ‘Beter’ vanwege betere bestrijding. Bezien vanuit het virus heeft hepatitis B het ‘beter’ gedaan: 2 miljard mensen hebben de infectie doorgemaakt, 300 miljoen zijn chronisch geïnfecteerd. De bijkomstige schade van deze infectie zijn de 1,2 miljoen mensen die per jaar vroegtijdig overlijden aan de gevolgen van een hepatitis-B-infectie. Wat de consequenties van een chronische infectie kunnen zijn voor de lever, het lichaam, de mens en zijn leven is helder, beter dan in welk medisch leerboek, beschreven in het patiëntenverhaal in dit nummer. Omdat hepatitis B vooral in andere landen veel voorkomt, bij ons weinig en dan vooral bij bepaalde groepen, heeft de Nederlandse overheid er niet voor gekozen universele vaccinatie in te voeren, maar gericht mensen met een verhoogd risico te benaderen voor vaccinatie. De omvangrijke, maar enigszins versnipperde, vaccinatieprogramma’s zijn succesvol. De zwangerenscreening in Nederland is de meest trefzekere in de wereld, door de campagne voor gedragsgebonden risicogroepen zijn tot nu toe meer dan 80.000 mensen gevaccineerd. Het is echter duidelijk dat er meer energie gestoken moet worden in de campagne om vooral de mensen te bereiken die deze het meest nodig hebben. De hoge trefzekerheid is mooi, maar er worden nog steeds in ieder programma mensen gemist. Bovendien is er in geen van de vaccinatiecampagnes gerichte aandacht voor de mensen die van buiten komen en hier – in Nederland – een verhoogd risico lopen door verspreiding binnen de eigen subgroep. De eenvoudigste oplossing om deze heterogene groep te bereiken is universele vaccinatie voor alle Nederlanders. Hopelijk zullen nieuwe kosteneffectiviteitberekeningen in 2008 de Gezondheidsraad tot een dergelijk advies bewegen. Ook als die beslissing is gevallen, blijft er een enorme taak voor de Nederlandse soa-bestrijding, om alle bronnen op te sporen en door voorlichting en behandeling effectief te benaderen. Dit geldt voor hepatitis B én C. De behandeling is niet alleen nuttig voor de patiënt, maar ook voor de omgeving. Voor beiden geldt bovendien dat seks niet de enige overdrachtsvorm is. Soabestrijders moeten dus samenwerken met veel andere infectieziektebestrijdingsprogramma’s om een effectieve en klantvriendelijke aanpak te garanderen. Bovendien is samenwerking met de curatieve sector van belang om alle opgespoorde bronnen ook daadwerkelijk aan te pakken met een effectieve therapie. Daarin is de soa-bestrijding dan weer een flinke stap verder dan andere infectieziektebestrijders, omdat het tweeledige begrip ‘curatieve soa-bestrijding’ al decennia bestaat en aangeeft dat preventie altijd een schakel is in goede zorg voor patiënt en samenleving. Hepatitis A heeft in dit nummer geen aandacht gekregen. Dat is begrijpelijk omdat het soa-gerelateerde probleem zo gemakkelijk opgelost kan worden: vaccineren van mannen die seks hebben met mannen. Laten we daar geen artikelen over schrijven, maar het gewoon zo snel mogelijk invoeren. Wie meer praktische adviezen wil krijgen over de praktische consequenties van de paradigmaverschuiving van ‘preventie’ (voorlichting en vaccinatie) naar ‘opsporing en therapie’ voor hepatitis B en C, raad ik aan om op 19 mei naar de dag van het Nationaal Hepatitis Centrum te komen, die geheel in het teken van opsporing van deze hepatitiden zal staan. top |
|
 |
|
