Beweging in de soa-/aidsbestrijding
Jan van Bergen
Rond Wereld Aids Dag werd er dit jaar door honderdduizenden mensen bewust voor gekozen niet stil te staan bij aids, maar in beweging te komen. Dance4Life liet op enthousiasmerende en 'grens' verleggende wijze deze bewogenheid zien, simultaan vastgelegd op levensgrote videoschermen in Nederland, Afrika en Indonesië. En die betrokkenheid was besmettelijk. Tijdens de life-uitzending op TV hierover werd bijna 2 miljoen euro aan giften gedaan. Op vele niveaus wordt een bijdrage geleverd aan deze anti-aids en 'Take Care' beweging.
Een bittere noodzaak: UNAIDS schat eind 2004 dat wereldwijd 40 miljoen mensen leven met hiv. In 2004 zijn 3 miljoen hieraan overleden. Zijn de inspanningen genoeg? Becijferd is dat tussen 2002 en 2010 een verdubbeling van het aantal hiv-geïnfecteerde mensen zal optreden indien een geïntegreerd pakket van effectieve preventie en zorg niet daadwerkelijk op grote schaal toegankelijk wordt gemaakt. Nog steeds hebben 9 van de 10 mensen die behandeling nodig hebben hiertoe geen toegang. Het opschalen van kleinschalige hiv-medicatieprojecten naar grootschalige, duurzame, en kwalitatief verantwoorde hiv-behandeling is dan ook dé grote uitdaging van de toekomst.
In Nederland is er ook beweging in de soa-bestrijding. Na jarenlange vruchteloze discussies over de financiering van de zorg en de ondeugdelijke 'VoMil'-regeling is inmiddels een start gemaakt met de inrichting van de soa-bestrijding 'nieuwe stijl'. Acht regionale centra gaan kwalitatief hoogwaardige soa-zorg en preventie aanbieden en coördineren. Huisartsen blijven een belangrijke spil. De nieuwe soa-richtlijnen van de NVDV en het De NHG komen dan ook op een uiterst geschikt moment. De explosieve toename van soa van de laatste jaren lijkt niet door te zetten. Het aantal patiënten met hiv-infectie stijgt echter nog steeds, vooral door heteroseksueel contact en met name onder (allochtone) vrouwen. En achter elk van deze cijfers zit natuurlijk het persoonlijke leed en ongemak; of het nu een onverwachte 'gewone' druiper is, een vruchtbaarheidsprobleem, of de diagnose van een chronische virale infectie. En dat geldt des te meer voor hiv. Eigen schuld dikke bult? Een discussie die weer de kop op steekt nu een minderheid in toenemende mate onveilig vrijt. Deze discussie speelt nauwelijks bij een patiënt die 'pech' heeft gehad en een flink sportletsel opliep, of die een hart-infarct kreeg vanwege een al te Bourgondische leefstijl. Al dan niet rationele risicoafwegingen en individuele keuzes bepalen objectief risicogedrag, maar vaak binnen complexe persoonlijke, culturele en sociaal-maatschappelijke randvoorwaarden. Als het gaat om infectieziekten en zeker soa, waarbij seks in het spel is, komt het paradigma van de 'Besmettelijke Ander' echter al snel naar voren. Eigen oordelen, normen en waarden kunnen dan betrokken zorg en juiste communicatie verhinderen. Het interview met Jan Prins laat op indringende wijze juist die andere kant zien. Een mooi voorbeeld van het Swahili-spreekwoord: 'If you want to see with my eyes, give me your heart.' 'Competence', 'Communication' en 'Compassion' zijn de voorwaarden voor bewogen soa-/aidsbestrijding.
De redactie nodigt lezers uit om in opiniërende zin te reageren op dit redactioneel of artikelen in dit nummer van Soa Aids Magazine.
top
|